Menu główne


Sekcje zrzeszone w SGiE


Interpelacja i odpowiedź Ministra Skarbu Państwa Pana Aleksandra Grada ws. realizacji pakietu Socjalnego w Elektrowni Połaniec SA.


17-11-2010
Interpelacja i odpowiedź Ministra Skarbu Państwa Pana Aleksandra Grada ws. realizacji pakietu Socjalnego w Elektrowni Połaniec SA.


 
 
Poseł na Sejm                                       Bielsko-Biała, 02.11. 2010 r.
Rzeczypospolitej Polskiej
Stanisław Szwed
 
 
Sz. Pan
Kazimierz Grajcarek
Przewodniczący
Sekretariatu Górnictwa i
Energetyki
NSZZ „Solidarność^
 
L.dz. 147/2010
 
Szanowny Panie Przewodniczący,
 
W załączeniu przesyłam kopię interpelacji i odpowiedzi Ministra Skarbu Państwa Pana Aleksandra Grada ws. realizacji pakietu Socjalnego w Elektrowni Połaniec SA.
 
Z poważaniem
 
Poseł
Rzeczypospolitej Polskiej
 
/………………./
Stanisław Szwed
 
 
 
*****
 
 
                                 MINISTER SKARBU PAŃSTWA                                                                               
 
 Warszawa, dnia 19.10.2010 r.
 
 
           
Pan
Grzegorz Schetyna
Marszałek Sejmu
 Rzeczypospolitej Polskiej
 
 
 
 
 
Szanowny Panie Marszałku!
 
W związku z przekazaną przy piśmie z dnia 06.10.2010r., syng.: SPS-023-18288/10 interpelacją Pani Marii Zuby i Pana Stanisława Szweda, Posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, w sprawie realizacji Pakietu Socjalnego w Elektrowni Połaniec SA. - GDF SUEZ Energia Polska, uprzejmie przekazuję Panu Marszałkowi następujące informacje.
 
Pakiet Socjalny został zawarty w dniu 09.02.2000r. pomiędzy Inwestorem - spółką TRACTEBEL SA. a przedstawicielami związków zawodowych działających na rzecz pracowników Elektrowni im. Tadeusza Kościuszki S.A. w Połańcu. Postanowienia Pakietu Socjalnego w sposób bardzo szczegółowy regulują zobowiązania Inwestora względem pracowników sprywatyzowanej Spółki.
 
Pakiet Socjalny stanowi integralną część umowy prywatyzacyjnej, jednakże zarówno w jego zapisach, jak też w samej umowie, nie przewidziano dla Skarbu Państwa możliwości podjęcia czynności kontrolnych w zakresie realizacji Pakietu oraz zastosowania kar umownych w przypadku jego niewykonania. Minister Skarbu Państwa nie jest stroną Pakietu Socjalnego, nie ma wobec tego możliwości egzekwowania jego zapisów. Ponadto Skarb Państwa nie jest już akcjonariuszem w ww. Spółce.
 
Tym niemniej, w związku z napływającymi do Ministerstwa Skarbu Państwa informacjami o naruszeniach postanowień Pakietu Socjalnego, sprawa ta była wielokrotnie analizowana. Realizacja postanowień Pakietu Socjalnego była również przedmiotem obrad Zespołu Trójstronnego ds. Branży Energetycznej oraz organizowanych w MSP spotkań z udziałem przedstawicieli organizacji związkowych działających w Spółce.
 
O naruszeniach postanowień Pakietu informowali m.in. przedstawiciele Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ „Solidarność". Ministerstwo kilkakrotnie (08.01.2007r., 10.09.2008r., 23.04.2009r.) informowało organizacje związkowe o możliwości powołania niezależnego audytora do zbadania realizacji postanowień Pakietu Socjalnego, jednocześnie zwracając się o zajęcie przez związki stanowiska w przedmiotowej sprawie. Jedynie Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ „Solidarność" Elektrowni Połaniec S.A. - Grupa Electrabel w Zawadzie przychyliła się do powołania niezależnego audytora do zbadania realizacji postanowień Pakietu. Pozostałe 4 związki zawodowe działające w Spółce poinformowały, że nie widzą potrzeby powołania niezależnego audytora.
 
Wobec powyższego pismem z dnia 09.07.2009r. MSP poinformowało Międzyzakładową Organizację Związkową NSZZ „Solidarność" Elektrowni Połaniec S.A. Grupa Electrabel w Zawadzie, że dotychczas tylko ww. organizacja opowiedziała się za powołaniem niezależnego audytora. Pozostałe 4 organizacje związkowe prezentuj ą odmienne stanowisko w tej kwestii, dlatego MSP nie ma podstaw do podjęcia dalszych czynności w przedmiotowej sprawie.
 
Jednocześnie uprzejmie informuję, że co roku dokonywana jest ocena realizacji Pakietu w Elektrowni i Spółkach powstałych w wyniku jej restrukturyzacji. Odbywają się spotkania, w których biorą udział przedstawiciele Inwestora, Zarządu Elektrowni i Zarządów Spółek oraz przedstawiciele wszystkich organizacji związkowych, podczas których powstałe wątpliwości są wyjaśniane i realizowane na bieżąco. W ocenie pozostałych związków jest to najlepsza forma działania.
 
Ponadto, pomimo iż Umowa prywatyzacyjna nie przewiduje obowiązku przekazywania do MSP sprawozdań z realizacji zobowiązań zawartych w Pakiecie, na skutek działań Ministerstwa Skarbu Państwa, Zarząd Spółki na każdą prośbę przekazuje stosowne informacje o sposobie realizacji zobowiązań socjalnych. Sprawozdania i oświadczenia Inwestora potwierdzają realizację zobowiązań wynikających z ww. Pakietu.
 
 
MINISTER
/…………../
Aleksander Grad
 
****
 
Interpelacja nr 18288 do ministra skarbu państwa
 
w sprawie realizacji pakietu socjalnego w Elektrowni Połaniec SA - GDF SUEZ Energia Polska
 
Działając na podstawie art. 20 ust. l ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2199; Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135, Dz. U. z 2005 r. Nr 48, poz. 446; Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708), kierując się szeroko pojętym interesem społecznym, uprzejmie prosimy Pana Ministra o podjęcie działań mających na celu dokonanie badania pod względem zgodności i rzetelności realizacji przepisów wynikających z porozumienia zawartego 30 grudnia 1999 r. pomiędzy związkami zawodowymi a Zarządem Elektrowni Połaniec.
 
Szanowny Panie Ministrze! Podczas procesu prywatyzacyjnego Elektrowni Połaniec w dniu 30 grudnia 1999 r. związki zawodowe w imieniu załogi wynegocjowały i podpisały z zarządem spółki pakiet socjalny. Warunki zawarte w pakiecie były negocjowane z udziałem ministra skarbu jako dotychczasowego w 100% właściciela elektrowni. Dla załogi gwarantem, że zapisy pakietu będą rzetelnie realizowane, jest minister skarbu, który do chwili obecnej jest w części udziałowcem Elektrowni Połaniec SA. Należy zauważyć, że załoga zaakceptowała uregulowania pakietowe.
 
Niestety, już w czerwcu 2000 r. zarząd odstąpił od przestrzegania warunków porozumienia. W celu zredukowania stanu osobowego załogi wprowadził system ograniczenia kadr poprzez wywieranie presji na pracowników, zmuszając ich do odejścia. W celu wyeliminowania pracownika stosowano zasadę niepowierzania mu żadnej pracy, tym samym dawano mu do zrozumienia, że nie jest potrzebny. W tym samym roku wprowadzono blokadę możliwości sprzedaży przez pracownika zdeponowanych w biurze maklerskim akcji innemu inwestorowi niż Tractebel. Operacja ta spowodowała zaniżenie ceny akcji. Stratę ponieśli pracownicy oraz Skarb Państwa. Zaś w roku 2001 zarząd w procesie restrukturyzacji spółki przystąpił do wydzielania nowych podmiotów gospodarczych. Zmiany organizacyjne dokonywał, mimo że w przeprowadzonym wśród załogi referendum nie uzyskał na to zgody 75% stanu załogi, co stanowi wymóg konieczny, wynikający z umowy społecznej zawartej w 1996 r. Jednocześnie nieprzystąpienie do realizacji zgodnie z deklaracjami złożonymi przez zarząd w pakiecie socjalnym do realizacji inwestycji spowodowało wśród załogi fatalne nastroje, atmosferę strachu i niepokoju.
W 2002 r. następuje zmiana zarządu elektrowni, dochodzi do pogorszenia warunków płacy i pracy, co potwierdza kontrola przeprowadzona przez PIP. Wszystkie związki zawodowe funkcjonujące na terenie spółki wchodzą w spór zbiorowy dot. restrukturyzacji. Załoga sprzeciwia się sprzedaży przez Skarb Państwa pozostałych 60% akcji elektrowni. Projekt restrukturyzacji zakładu został zatwierdzony pomimo braku akceptacji załogi, podjęto próbę wprowadzenia niekorzystnych dla pracownika zmian w zakładowym układzie zbiorowym pracy, w regulaminie pracy i pakiecie socjalnym. Końcowym efektem tych zdarzeń było pozbawienie związków zawodowych obsługi prawnej. Urzędujący prezes spółki rozwiązał umowę z kancelarią prawną.
 
korzystne dla pracowników spółki Elporem, którzy otrzymali premię z zysku wypracowanego przez elektrownię.
 
Kierownictwo wszędzie szukało oszczędności kosztem załogi, nawet poprzez obniżenie gramatury mydła pracownikom wykonującym prace o dużym zabrudzeniu, zaś wdowom po pracownikach odmówiono prawa do akcji, które uzyskały na podstawie wyroków sądów.
 
Pracownicy, którzy zmienili miejsce pracy w oparciu o przepis art. 231 zostali objęci szczególną opieką. Pomijani byli przy szkoleniach, awansach, podwyżkacZe szczególnie rażącym naruszeniem praw pracowniczych i złamaniem zapisów pakietu socjalnego nastąpiło w 2003 r. w procesie przenoszenie pracowników wydziału kolejowego do zewnętrznej spółki CTL Maczki-Bór. Po przeniesieniu do nowych spółek pracownicy byli pod groźbą kary przymuszani do dobrowolnego zrzeczenia się z gwarancji pakietowych. Inwestor z tego tytułu uzyskał ok. 110 mln zł oszczędności kosztem pracowników. Pracownicy objęci gwarancjami pakietu socjalnego, którzy przeszli do spółek na podstawie art. 231 nie otrzymali żadnej premii z zysku elektrowni. W latach 2003-2007 pracownicy elektrowni otrzymali premię z zysku w wysokości średnio na poziomie 44 646 zł, natomiast byli pracownicy elektrowni, przeniesieni do nowej spółki, uzyskiwali premię w wysokości średnio 742 zł. Zatem tylko w ciągu 1 roku pracownik poniósł stratę w wysokości 43 904 zł. Pracownicy nowo powstałych spółek szukali sprawiedliwości w sądzie pracy. Wspierani przez związki zawodowe, które korzystając z pomocy Kancelarii Prawnej w Kielcach wystąpili do sądu pracy z pozwem o premię z zysku elektrowni. Dwa wyroki sądu były h, przyznawaniu premii uznaniowej. Z tytułu nieprzestrzegania gwarancji pakietowych pracownicy przeniesieni do spółek na podstawie art. 231  w roku 2009 ponieśli straty w wynagrodzeniu w wysokości ponad 43 tys. zł. Pozbawiono ich m.in. podwyżek płac, dodatku za wysługę, urlopów dodatkowych i zdrowotnych, zlikwidowano premię regulaminową, premię kwartalną, nagrodę jubileuszową, obniżono wysokość odprawy emerytalno-rentowej z 6-miesięcznego na 3-miesięczne wynagrodzenie liczone jak za urlop wypoczynkowy. Od 2000 r. inwestor nie zasilał funduszu świadczeń socjalnych z zysku, który w latach 2003-2008 uzyskano w wysokości ok. 803 min zł.
 
Fakty, które powyżej opisaliśmy, są tylko przykładami, w jak szerokim zakresie Zarząd Elektrowni Połaniec SA nie wywiązuje się ze zobowiązań, do których się zobowiązał na etapie prywatyzacji firmy.
Wobec powyższego wnosimy do Pana Ministra o podjęcie działań mających na celu dokonanie badania pod względem zgodności i rzetelności realizacji przepisów wynikających z porozumienia zawartego 30 grudnia 1999 r. pomiędzy związkami zawodowymi a Zarządem Elektrowni Połaniec oraz o udzielenie odpowiedzi na pytanie:
Dlaczego po prywatyzacji spółki Skarbu Państwa, w której procesie wynegocjowany był pakiet socjalny, którego przepisy obowiązują w określonym czasie, minister skarbu państwa nie nadzoruje pod kątem rzetelności realizacji uregulowań pakietu?
Wnosimy również o poinformowanie nas, jakie działania podjął Pan Minister w przedmiotowej sprawie.
 
Z poważaniem
 
Posłowie Maria Zuba
i Stanisław Szwed
 
Suchedniów, dnia 27 września 2010 r.
 
 
 

Multimedia

Licznik odwiedzin: 1701941
©  Wszelkie prawa zastrzeżone   SGiE 2011
Strona korzysta z plików cookie w celach czysto statystycznych.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
ZAMKNIJ